کافه غربت

مضحک است.انتخابات، شور و شوق عده ای برای تغییر، رفتن به پای صندوق های رأی و در نهایت دیدن آنچه نادیدنی است.آرزروهایت پرپر می شود. امیدت بر باد می رود. دیگر حالت از خودت هم بهم می خورد. نکند تو هم فریبی باشی، در مملکتی که بوی گند دروغ و ریا از در و دیوارش به مشام می رسد.

الله اکبرهای شبانه، قرآن های سر نیزه، هجوم چوب بدستهای موتورسوار به ملتی که آرمانهایش را بر باد رفته می بیند. و چشمانی که هراسان به دنبال مأمنی می گردند تا اشکشان را در آن خالی کنند.